Geld is niks meer waard, dat weet elke nuchtere Hollander die zijn Fortis-aandelen heeft zien kelderen richting het vriespunt. Om maar te zwijgen over die bank in Ijsland, waar het geld letterlijk voor de zon is weggesmolten. Waarheen? Niemand weet het. Besparen in plaats van sparen, dat lijkt de slogan te worden van de economische malaise waarin wij ons tegenwoordig in bevinden.
Maar er zijn ook banken die goed lopen gelukkig. Dat zijn de voedselbanken en de spermabanken. Want ja, bij spermabanken kun je wel sparen zonder het kwijt te raken, en daardoor dus wachten op betere tijden. Je toekomstig kind kan natuurlijk moeilijk in een tweedehands buggy rijden en de luiers moeten wel design en custom made zijn.
Het mooiste voorbeeld van de gevolgen van de kredietcrisis is wel de autoRAI: Alle benzine-slurpende patserbakken zoals BMW, blijven in 2009 lekker thuis, er komen namelijk toch geen mensen meer die hun kleine penis ergens mee moeten compenseren. Want alles wat ze wél hadden, heeft nu de waarde van een kauwgumbal bij de plaatselijke supermarkt. Ook de Smart komt niet op de AutoRAI, wat een goede symboliek geeft aan het geheel. Het ‘smarte’ gedeelte ontbreekt niet alleen in de autowereld, maar ook bij de Nederlandse banken.
Nu het geld niks meer waard is proberen bankiers op andere manieren aan hun geld te komen. De een probeert een paar droge crackers bijeen te schrapen door middel van het spelen van zeer matige accordeonhitjes. Andere bankiers wordt het te heet onder de voeten en vluchten met hun luxe jacht richting Utopia, hun favoriete bestemming. Maar dan treden de Somaliërs ten tonele, en hebben we de poppen aan het dansen.
De afgelopen decennia hebben wij Westerlingen de Afrikanen enorm geholpen, we hebben enorm veel geld gestopt om er voor te zorgen dat elke rebellengroep een goed arsenaal aan wapens tot zijn beschikking heeft. En nu wordt deze hulp tegen onszelf gebruikt. Democratie in Afrika eist een hoge tol.
In een opblaasroeibootje volgepropt met AK74’s en RPG’s stormen ze naar onschuldige bankiers in luxe jachten, gijzelen de bemanning, en vragen dan een paar miljoen dollars aan losgeld. De Somalische piraten jubelen, en de Westerse piraten (lees bankiers), jubelen lekker mee. Die arme Somalische piraten weten natuurlijk niet dat het geld helemaal niks meer waard is, en dat ze daarmee maar alleen een paar kauwgumballen bij de plaatselijke supermarkt kunnen kopen. Nieuws hebben ze natuurlijk niet, wapens wel.
Het lijkt wel alsof het in de menselijke genen zit dat we altijd maar meer willen. Als je computer vol met porno staat, koop je er toch gewoon een externe harde schijf bij? Ik zie het mezelf ook doen als ik in de kroeg mezelf erop gewezen heb maar één biertje te drinken. Uiteindelijk wordt ik de volgende ochtend wakker met barstende koppijn en een barstende hekel aan mezelf.
De Somaliërs zijn ook niet tevreden met één gijzeling, ze doen er zo vier achter elkaar. Dat ze uiteindelijk overhoop worden geknald door een willekeurig Westers marineschip, is dan ook onvermijdelijk. Maar zo is het ook met de kredietcrisis en het drinken van bier. Elke keer als je maar meer en meer wilt, kom je uiteindelijk jezelf tegen, en ik durf erop te wedden dat je daar een flinke (financiële) kater aan overhoud.
Als we nou gewoon niet constant denken aan meer geld, meer porno en meer bier, dan zal alles ook veel minder hard aankomen. Ik kan jullie wel garanderen, we komen er wel bovenop, jubelend en al. Immers, na een avond doorzakken in de kroeg, kom je je misschien wel de dag daarna tegen, maar uiteindelijk na een paar dagen bijkomen, voel je je weer helemaal boven Jan.
Vincent Hazelhoff, Zaterdag 13 december 2008
Stuur door
Dit is niet OK