Ironie

22 aug 2009, 18:27

Er is in de geschiedenis vaak achteraf een verkeerde benaming voor een object of project gebruikt. Dit geeft voor historici die terugkijken op die tijd toch een kleine kriebel in hun buik van het lachen. Drie voorbeelden.

Little Boy

De Tweede Wereldoorlog liep ten einde, het Duitse leger was verslagen, Hitler was dood, Duitsland lag in puin met miljoenen doden en gewonden als gevolg. Echter, er was nog een geduchte tegenstander van de geallieerden niet verslagen en dat was Japan. Japan betrad het toneel van de Tweede Wereldoorlog na de gedurfde aanval op Pearl Harbor, Amerika. Sindsdien hield Japan zijn tanden strak op elkaar. Ook nadat Japans bondgenoten in puin geschoten waren begon het voor de geallieerden duidelijk te worden dat Japan zich niet zonder slag of stoot over zou geven. Een invasie was echter geen optie omdat Japan en de door Japan bezette gebieden uit honderden kleine eilanden bestond. Dat is de reden dat er tientallen jaren later nog steeds toeristen werden aangevallen door inmiddels veteraan geworden Japanners die zelf niet wisten dat ze veteraan waren.
Een nieuwe uitvinding deed inmiddels zijn intrede: de atoombom. De Duitsers hadden er al enig onderzoek naar verricht, maar de Amerikanen waren hun voor. Om de Japanners de kiem te smoren leek een bombardement met een atoombom de beste optie. Door militaire belangen werden Kyoto, Yokohama en Hiroshima als strategische punten aangewezen. De keuze viel uiteindelijk op Hiroshima, vanwege zijn belangrijke militaire betekenis en vlakke omgeving, waar de effecten van de ontploffing goed zichtbaar zouden zijn. De eerste atoombom ooit werd liefkozend “little boy” genoemd, maar de benaming ervan zal echter van verkeerde aard blijken.
Op 6 augustus 1945 om ongeveer kwart over 8 ’s ochtends viel “little boy” op Hiroshima. Direct naar de ontploffing kwamen er 70000-80000 mensen om het leven door onder andere de enorme drukgolf en de hitte die “little boy” produceerde. De dagen die daarop volgden nam het slachtofferaantal toe door de woedende branden en de sterke ioniserende straling. Uiteindelijk kwam het korte termijn dodenaantal op ongeveer 140000 doden, dat zonder de lange termijngevolgen als kanker en miskraam mee te rekenen.
Japan gaf zich echter niet over, maar de Amerikanen maakten gelukkig niet meer dezelfde fout. De atoombom die de Amerikanen op 9 augustus op Nagasaki gooiden, noemden ze “Fat Man”, en hoewel deze bom “maar” voor 80000 doden zorgde, was het de betere benaming “Fat man” die uiteindelijk zorgde voor het definitieve einde van de Tweede Wereldoorlog.


Grote sprong voorwaarts


In 1949 vind er een communistische revolutie plaats in China, waarin de welbekende Mao Zedong aan de macht komt. Mao Zedong was niet iemand die de persoonlijke hygiëne op de hoogste plaats had staan. Zo waste hij zich nooit, maar hield ondertussen wel van minderjarige meisjes. Maar zijn propaganda was wel erg effectief en bereikte zohaast de gehele Chinese bevolking, wat opzicht een hele prestatie is.
In 1958 lanceert Mao de “Grote Sprong Voorwaarts”. Het moest een algehele rappe ontwikkeling van industrie en landbouw tot stand brengen, en tot een gehele collectivisatie van de landbouw leiden. Ook de staalproductie moest binnen 15 jaar Groot-Brittanië voorbij streven. Hierbij moest elke burger helpen. Zo werd elk stalen object uit huis, zoals bestek, ploegen en gereedschap in een hoogoven van de buurt gestopt en zo geschonken aan de republiek.
Hetzelfde jaar vonden er een aantal natuurrampen plaats, zoals overstromingen en een enorme spreeuwenplaag waardoor er diverse misoogsten plaatsvonden. Hierdoor ontstonden er hongersnoden die een dramatische omvang aannamen. Droogte en milieuvervuiling zorgden ook voor de enige problemen binnen de agrarische sector.
De Grote Sprong Voorwaarts duurde officieel tot 1963 en was een catastrofale mislukking waar miljoenen mensen aan omkwamen. De cijfers variëren van 14 miljoen tot 43 miljoen slachtoffers, wat het officieel tot de dodelijkste “hervorming” ooit maakte. Men kan dan ook beter spreken van De Grote Sprong Achterwaarts. Na deze onderneming nam de populariteit van Mao aanzienlijk af, maar door de vervolgingen en antibewegingen als de “Culturele Revolutie” zou het dodenaantal door zijn verantwoording oplopen tot meer dan de som van Stalin en Hitler tezamen.

Rocket

De meest belangrijke uitvinding van de industriële revolutie is de door stoom aangedreven motor. Hierdoor vond ook de belangrijkste ontwikkeling van transport plaats, namelijk dat van de stoomlocomotief.
Een van de eerste stoomlocomotieven had dan ook de naam “Rocket”. De “Rocket” kan wel beschouwd worden als een van de eerste moderne stoomlocomotieven. De “Rocket” is gebouwd door Robert Stephenson, die de laatste hand op de locomotief legde in 1829. Alleen had Stephenson zijn locomotief een betere benaming kunnen geven.
De Rocket had namelijk een gemiddelde snelheid van 19 km/h en een maximale snelheid van 47 km/h, die snelheid bereikte de locomotief wanneer hij bergafwaarts ging. Het sneue is echter dat op de dag van de opening een lid van het parlement nog door diezelfde langzame locomotief met deze snelheden is aangereden
Het werd in ieder geval wel de eerste locomotief die het traject tussen Liverpool en Manchester mocht afleggen, en zette daarmee de toon tot de enorme toename van de spoorwegen in de tweede helft van de 19e eeuw in heel Europa en Amerika.

Interview met Ed van Thijn

22 aug 2009, 18:25

Nieuw boek; Kroonprinsenleed : Waarom geschreven? Waar gaat het over?

Ik heb in mijn jaren in de politiek veel langs zien komen ik wilde dat beschrijven. Ik wilde hiermee ook mijn eigen leven beschrijven. Vooral ook in Franse politiek. Verhaal van de vrouw van Royal die haarzelf een betere politicus verklaard en beter geschikt als voorzitter dan haar man. Olifanten in de politiek, mensen die het moeilijk hebben met opvolging zoals Den Uyl, Kohl, Lubbers en Brandt. Maar ook ikzelf. Binnen de partij is het soms bloediger dan tussen andere partijen. Bijvoorbeeld de opvolgingskwestie tussen Brown en Blair.

Wanneer Den Uyl op zijn stervensbed ligt vraagt hij u te waken voor de solidariteit. Hoe is het nu met de solidariteit gesteld?

De solidariteit is in gevaar. Den Uyl was dé man van de solidariteit. Hij had het altijd over onze mensen, en je wist meteen wie hij daarmee bedoelde. (mensen van PvdA). Zijn opvolgers hadden een hekel aan het woord solidariteit. Het is daarmee in vergetelheid gekomen. Den Uyl maakte zich zorgen over de verrechtsing van Nederland. Hij geloofde in een golfcycli tussen links en rechts. Dat wil zeggen dat na een linkse regeerperiode een rechtse opleving komt.

Internationaal gezien heeft links nu ook weer zware klappen gehad. Het verlies bij de Europese parlementsverkiezingen heeft een lange voorloop.
Allereerst was er geen duidelijkheid. De PvdA bestaan uit twee groepen. Allereerst de arbeidersgroepen, dat is ongeveer 1/3 van het electoraat. De rest zijn cultuurgevoelige intellectuelen die solidair zijn met de arbeiders. De PvdA heeft grote moeite met de diversiteit van de samenleving. Het moet aan de ene kant constant de verzorgingstaat verdedigen, maar vindt dit lastig tegenover partijen die de multiculturele samenleving als een probleem zien. Daarnaast heeft de PvdA slechte campagne gevoerd en is het leiderschap van de PvdA aan erosie onderhevig.
Als tweede kan worden gezegd dat de demografische veranderingen de partijleiding kopzorgen geeft. Overal waar de islam groot is, zie je dat extreem-rechtse partijen de kop op steken. In Nederland is dat de PVV. De PvdA heeft een tijd geprobeerd te negeren en is het daarna naar de mond gaan praten. Het begint nou pas tegenargumenten te geven, maar had het natuurlijk veel eerder moeten doen. Sociaaldemocraten moeten het hoofd niet in de schoot leggen. Van der Laan, minister van wonen wijken en integratie, heeft al enkele malen tegenargumenten gegeven, dit zou de juiste toon moeten zijn. Bos geeft nog te weinig tegengas. Bij de Europese verkiezingen had de fractievoorzitter geen antwoord op de PVV, dit is ongelofelijk.

Waarom moeten we voor een Europa zijn?

Er zijn drie redenen om voor Europa te kiezen
1) Mensen zijn bang dat wanneer onze grenzen verwateren buitenlanders onze land overspoelen en onze banen inpikken. Hier is te weinig over nagedacht. De Europese unie is opgericht om een oorlog te voorkomen. Duitsland is een uiterst net land maar kan wanneer het nationalistisch wordt, gevaarlijk worden.
2) Wanneer de euro er niet was geweest, had de kredietcrisis veel harder toegeslagen. Kijk maar naar Ijsland. De Europese aanpak en de euro zijn een zege.
3) De werkgelegenheid. Nederland is een open economie. Tolerantie en godsdienstvrijheid zijn ons handelsmerk. Nederland ligt op een economisch kruispunt. Om onze economie te laten functioneren heeft Nederland de Europese Unie nodig.

Europa moet verdedigt worden. Mensen moeten deze feiten worden voorgehouden.
[wereldwijde integratieproblemen,VS]

Hoe kunt u de opkomst van Wilders verklaren?

Wilders is een hele goede parlementariër en een politieke acrobaat. Wilders mag niet aan de macht komen. Ik ben niet bang voor extreemrechts maar wel voor de wankelmoedigheid van de klassieke politieke partijen als de CDA en PvdA. Hitler is immers ook democratisch aan de macht komen en werd allereerst ook niet serieus genomen. Democratie is te belangrijk om mee te experimenteren. Wilders praat over de deportatie van miljoenen moslims, hij noemt de islam achterlijk en gevaarlijk. Maar waarom is de islam gevaarlijk? Zij passen zich aan onze cultuur aan, buitensluiten van deze groep zorgt alleen maar voor radicalisering.

Politieke olifanten vinden het moeilijk om van hun macht af te stappen. Het kan gezien worden als een soort verslaving. Wanneer zo’n politieke olifant zijn macht kwijtraakt kan dat worden ervaren als een zwart gat. Bent u bang voor zo’n zwart gat?

Ik ben niet bang voor dat zwarte gat. Ik heb dit werk 45 jaar gedaan. Ik heb altijd geweten dat ik bij meer rust meer zou gaan schrijven. Mijn hoogtepunt en dieptepunt van mijn carrière vonden beiden plaats tijdens mijn burgermeesterschap van Amsterdam. Het hoogtepunt was over het algemeen het hele burgermeesterschap en het feit dat je als burger in de stad woont waar je burgermeester van bent. Het dieptepunt was natuurlijk de Bijlmerramp in oktober 1992. Twee complete verschillen. Ik wil blijven schrijven, maar niet meer over politiek. Veel reizen naar Zuid-Afrika, Parijs of Berlijn.

Dit zijn de aantekeningen van het interview, als je het volledige interview wilt inzien moet je even contact met me opnemen.

Balts

29 mei 2009, 11:11

Door: Vincent Hazelhoff

Paartijd begint bijna, tenminste voor ons mensen. Zoals spreekwoordelijk in mei elke vogel een ei legt, zijn wij in de zomer aan de beurt. Maar daar moeten wij wel wat voor doen. Al die maanden Hasret, Il Gusto, Max en Napoli hebben natuurlijk niet positief bijgedragen aan de omvang van je middenrif of zitvlakte. Om maar te zwijgen over wat we allemaal hebben weggezopen bij borrels, feesten, congressen met borrels, lezingen met borrels en voetbal-toernooien… Inderdaad óók met borrels.
Die overbodige vetrollen moeten weggewerkt worden, en snel. Hoe? Natuurlijk, bij de sport-school. Waar normaal alleen steroïde-nichten in te korte hemdjes rondlopen, wordt dit zweetcentrum in de laatste maand voor de vakantie ook opgevuld met jongens die in alle haast alles strak willen hebben. Je wilt op het strand natuurlijk niet afgaan.
Het strand is in de zomer “the place to be”. Heb je het hele jaar met je vrienden op het balkon in de zon bier gedronken, dan boek je nu een vakantie naar Salou, Lloret de Mar of Rimini. Waarom? Omdat je daar een hele week met je vrienden in de zon bier kan drinken. Logisch. Daar komt je strakke lichaam goed in de spotlight te staan, want daar heb je zo hard voor gewerkt. Maar je komt er natuurlijk om te scoren. En wij mensen doen dat op een bijzondere manier.
Vogels vertonen al eeuwen dezelfde hetzelfde baltsgedrag, en met succes. Bij ons mensen veranderd dat bewonderenswaardig per seizoen, en ook niet altijd met succes. Ook het wiegen met de heupen en schudden met de kont, moet vrijwel altijd van tevoren ingestudeerd worden. Daarnaast moet je ook met de tijd meegaan, en niet als een gabber gaan staan dansen.
Ja, het menselijk leven zit lastig in elkaar. Zorg er in ieder geval dat je naast alle gecompli-ceerde gedragspatronen van het menselijk individu ook nog van je vakantie geniet. Ik doe dat wel in ieder geval, op het strand aan de Zwarte Zee. Maar eerst ga ik nog even naar de sport-school.

Interview met Rob Siebelink

29 mei 2009, 11:10

Een interview met adjunct-hoofdredacteur van het Parool: Rob Siebelink

Hij liep mee met het Oranjelegioen in 1988, sprak met de politiek leider van de IRA, zwierf als zwerver twee week door Breda en Rotterdam, en deed verslag vanuit de schuttersputjes in Bosnië. Maar het meest ken je de adjunct-hoofdredacteur van het Parool, Rob Siebelink, van het beroemde interview met oorlogsmisdadiger Karachich. “ Ik ben eigenlijk nooit bang, behalve voor Dobermann Pinchers”.
Journalistiek lijkt een informatief, boeiend, en veelzijdig beroep. Maar wat houd het beroep in? En is dit beroep ook weggelegd voor historici?

De krant is een complex systeem waar veel mensen aan verbonden zijn. Zo is er een duidelijke scheiding tussen de redactionele en de directionele kant van de krant. De hoofdredacteur en de adjunct-hoofdredacteuren vormen samen de hoofdredactie. Onder de hoofdredactie staan de redactiechefs, zij zorgen voor hun deel van de krant. Dit kan variëren van kunst tot regionaal nieuws. Onder de redactiechefs vallen de verslaggevers, fotograven en allerlei andere mensen die met dat deel van de krant bezig zijn.
De directie van de krant is direct ook de uitgever. De directionele kant van de krant houd zich vooral bezig met de financiële kant, de redactionele kant vooral met de inhoud van de krant. Onder de directionele kant van de krant vallen onder andere ict-medewerkers, promotieteams en dergelijke.

Siebelink begon zijn carrière bij de Drenths-Groningse pers, een regionale krant die later is gefuseerd tot het Dagblad van het Noorden. Sindsdien heeft Rob zich van regioverslaggever omhoog gewerkt tot redactiechef van het Dagblad van het Noorden en tot uiteindelijk adjunct-hoofd-redacteur van het Parool.
“Als adjunt-hoofdredacteur bij het Parool ben je de hele dag wel zoet”, zegt Siebelink. ’s Ochtends rond een uur of acht neem je met een kop koffie in je hand snel de koppen van andere kranten door, zo selecteer je het belangrijkste nieuws. Ondertussen onderhoud je de contacten met de persbureaus. Daarna volgt er een vergadering tussen de hoofdredactie en de verslaggevers en daar wordt snel doorgenomen wat er die dag gebeurd moet gebeuren. Na de vergadering komen verslaggevers met vragen, opmerkingen, afwijzingen en dergelijke. Zo wordt langzamerhand de krant gevormd. Omdat het Parool een middagkrant is, is om kwart voor twaalf ’s middags de deadline en moeten alle stukken ingeleverd worden. Elke pagina wordt apart verstuurd, zodat er een constante stroom naar de pers plaatsvindt. “Tot een uurtje of vijf ben je bezig, daarna duik je de kroeg in.”

Als journalist maak je veel mee. Zo verdiepte Siebelink zich als regioverslaggever in de fusie van enkele scholen tot de scholengemeenschap die nu bekent staat als het Dr. Nassaucollege. “Ik was zo in dit onderwerp verdiept, en had zulke nauwe banden en connecties, dat ik eigenlijk alles eerder wist dan de wethouder en diens ambtenaren die zich over deze kwestie bogen. Achteraf zeiden ze ook tegen mij: “Wat hebben wij een last van jou gehad.” Dat zag ik als een groot compliment.”
Siebelink staat het meest bekent om het interview met oorlogsmisdadiger Radovan Karachich, oud-president van Bosnisch Servië. “Ik sprak hem toen de beschuldigingen van het Joegoslaviëtribunaal net naar buiten waren gekomen, net voordat hij onderdook. Het was het langste interview dat ik ooit had gehouden, bij elkaar zo’n 6 uur. Ik wees hem op de beschuldigingen, maar hij voelde zich nergens verantwoordelijk voor. Hij gaf zo zijn redenatie: “Als er in Amsterdam een moord wordt gepleegd, dan is Kok toch ook niet verantwoordelijk?” Hij ontkende niet dat er verkeerde dingen waren gebeurd onder zijn bewind, maar vond de beschuldigingen van het tribunaal belachelijk.”
Na de publicatie van het stuk over Karachich kreeg Siebelink een enorme persaandacht. “De pers smulde van mijn interview, al gauw stond er een horde journalisten voor mijn deur. Ik vond het maar absurd, ik deed immers alleen maar mijn werk. Daarnaast heb ik ook wel betere stukken geschreven.”
“Een van mijn zwaarste momenten binnen mijn loopbaan was wel het zwerven door Breda en Rotterdam. Ik kreeg als opdracht om een maand te gaan zwerven door Breda en Rotterdam, het enige wat ik meekreeg was 50 gulden en twee flessen whisky. Het was ook niet zo maar een zonnige zomermaand, het was november. Het klinkt misschien niet heel zwaar, maar je wordt gesloopt door het idee te hebben geen vaste slaapplek te hebben en je verveelt je te pletter. Ik heb het uiteindelijk twee week kunnen volhouden.”

Het klinkt helemaal niet gek om na je bachelor geschiedenis een master journalistiek te gaan doen en dan te gaan werken voor een krant. Je bent gedrild tot een boekenverslindende boekenwurm, je onderzoekstalenten overstijgen die van Peter R. de Vries en je hebt geleerd dat het schrijven van een essay verder gaat dan copiepasten van een willekeurig wikipedia-artikel. Vinden historici een goed heenkomen in de journalistiek?
“Geschiedenis staat sowieso wel centraal in de journalistiek, het klinkt cliché maar het heden is pas te verklaren als je het verleden ook begrijpt,” zegt Siebelink. “Op de redactie werken heus mensen met een historische achtergrond. Iedereen heeft wel iets met geschiedenis, er is een hoop interesse en passie in het vak. Dat moet ook, wil je bepaalde dingen kunnen verklaren.”
Wel heeft Siebelink een aantal opmerkingen voor ons als geschiedenisstudenten. “Niet elke historicus is vanzelfsprekend een goede schrijver. Sommige historici kunnen heel goed denken maar simpelweg niet typen. Daarnaast moet je wel van je academisch niveau kunnen afstappen, wil je de gewone lezer kunnen bereiken. Historici geven ook soms te vaak hun mening, in plaats van een objectieve benadering te geven. ‘Facts are sacred, commends are free’, is een goede les voor historici die later bij de krant willen werken. Je moet de feiten en meningen goed van elkaar kunnen scheiden wil je een goed stuk schrijven. Je moet kort en bondig schrijven, met enkele woorden rake klappen uitdelen, in plaats van alles uit te braken wat er op je tong ligt.”

Op de vraag of de krant nog wel toekomst heeft zegt Siebelink: Er zijn nog nooit zoveel kranten in Nederland geweest dan nu. Het is waar dat we veel meer concurrentie ondervinden, vooral van de gratis kranten. Maar wat je ziet is dat de massamedia zoals internet en televisie alleen gebruikt worden om iets op te zoeken; hoe heeft FC Groningen gespeeld, wat is het nieuws? Steeds meer mensen gebruiken de krant om zich in het onderwerp te verdiepen. Je ziet het met de kredietcrisis, er worden meer kranten verkocht omdat men er meer van wil weten. En daar er ook rustig voor willen zitten.

Zoals de beroemde schrijver Heinrich Hein ooit schreef: ik heb geen tijd om je een korte brief te schrijven, daarom schrijf ik je maar een lange. Het is een kunst om een kort en pakkende tekst te schrijven, in plaats van al je hersenspinsels op tafel te gooien. Siebelink: “De hele tweede wereldoorlog kan immers op een A4’tje.”

Consu-meer-isme

13 dec 2008, 18:42

Geld is niks meer waard, dat weet elke nuchtere Hollander die zijn Fortis-aandelen heeft zien kelderen richting het vriespunt. Om maar te zwijgen over die bank in Ijsland, waar het geld letterlijk voor de zon is weggesmolten. Waarheen? Niemand weet het. Besparen in plaats van sparen, dat lijkt de slogan te worden van de economische malaise waarin wij ons tegenwoordig in bevinden.
Maar er zijn ook banken die goed lopen gelukkig. Dat zijn de voedselbanken en de spermabanken. Want ja, bij spermabanken kun je wel sparen zonder het kwijt te raken, en daardoor dus wachten op betere tijden. Je toekomstig kind kan natuurlijk moeilijk in een tweedehands buggy rijden en de luiers moeten wel design en custom made zijn.
Het mooiste voorbeeld van de gevolgen van de kredietcrisis is wel de autoRAI: Alle benzine-slurpende patserbakken zoals BMW, blijven in 2009 lekker thuis, er komen namelijk toch geen mensen meer die hun kleine penis ergens mee moeten compenseren. Want alles wat ze wél hadden, heeft nu de waarde van een kauwgumbal bij de plaatselijke supermarkt. Ook de Smart komt niet op de AutoRAI, wat een goede symboliek geeft aan het geheel. Het ‘smarte’ gedeelte ontbreekt niet alleen in de autowereld, maar ook bij de Nederlandse banken.
Nu het geld niks meer waard is proberen bankiers op andere manieren aan hun geld te komen. De een probeert een paar droge crackers bijeen te schrapen door middel van het spelen van zeer matige accordeonhitjes. Andere bankiers wordt het te heet onder de voeten en vluchten met hun luxe jacht richting Utopia, hun favoriete bestemming. Maar dan treden de Somaliërs ten tonele, en hebben we de poppen aan het dansen.
De afgelopen decennia hebben wij Westerlingen de Afrikanen enorm geholpen, we hebben enorm veel geld gestopt om er voor te zorgen dat elke rebellengroep een goed arsenaal aan wapens tot zijn beschikking heeft. En nu wordt deze hulp tegen onszelf gebruikt. Democratie in Afrika eist een hoge tol.
In een opblaasroeibootje volgepropt met AK74’s en RPG’s stormen ze naar onschuldige bankiers in luxe jachten, gijzelen de bemanning, en vragen dan een paar miljoen dollars aan losgeld. De Somalische piraten jubelen, en de Westerse piraten (lees bankiers), jubelen lekker mee. Die arme Somalische piraten weten natuurlijk niet dat het geld helemaal niks meer waard is, en dat ze daarmee maar alleen een paar kauwgumballen bij de plaatselijke supermarkt kunnen kopen. Nieuws hebben ze natuurlijk niet, wapens wel.
Het lijkt wel alsof het in de menselijke genen zit dat we altijd maar meer willen. Als je computer vol met porno staat, koop je er toch gewoon een externe harde schijf bij? Ik zie het mezelf ook doen als ik in de kroeg mezelf erop gewezen heb maar één biertje te drinken. Uiteindelijk wordt ik de volgende ochtend wakker met barstende koppijn en een barstende hekel aan mezelf.
De Somaliërs zijn ook niet tevreden met één gijzeling, ze doen er zo vier achter elkaar. Dat ze uiteindelijk overhoop worden geknald door een willekeurig Westers marineschip, is dan ook onvermijdelijk. Maar zo is het ook met de kredietcrisis en het drinken van bier. Elke keer als je maar meer en meer wilt, kom je uiteindelijk jezelf tegen, en ik durf erop te wedden dat je daar een flinke (financiële) kater aan overhoud.
Als we nou gewoon niet constant denken aan meer geld, meer porno en meer bier, dan zal alles ook veel minder hard aankomen. Ik kan jullie wel garanderen, we komen er wel bovenop, jubelend en al. Immers, na een avond doorzakken in de kroeg, kom je je misschien wel de dag daarna tegen, maar uiteindelijk na een paar dagen bijkomen, voel je je weer helemaal boven Jan.

Vincent Hazelhoff, Zaterdag 13 december 2008

Mug

21 sep 2008, 14:39

Tegenwoordig hebben wij Nederlanders altijd het milieu in ons achterhoofd. Beter gezegd, de natuur begint ons leven te domineren. Je bent een held als je je afval scheidt, als je een Big Mac verorbert krijg je al snel aantal vurige blikken van milieuactivisten en undercover vegan streakers en je schnitzel moet van de overheid toch zeker 30 vierkante centimeter ruimte hebben in je koekepan.
Ook pleiten we voor het beschermen van bedreigde diersoorten. De otter is terug weer terug in Nederland en de boswachters kloppen trots op hun eigen schouders. Daarnaast geven we bakken geld uit aan het behouden van die gevlekte beren, ergens vijftienduizend kilometer verderop. Het is een rare wereld.
Toch vraag ik me af waarom we ook niet pleiten vóór het uitsterven van bepaalde diersoorten. Neem nou onze grootste rivaal: de mug. Een gezellige avond kan desastreus aflopen als je achteraf vergeten bent je slaapkamerraam dicht te doen en je licht hebt aangelaten. Het gevolg: een enorm escader van insecten heeft zich genesteld in je slaapkamer.
De problemen die met zich meekomen zijn voor de meeste mensen wel duidelijk. Ten eerste bezorgen ze je een grotere variëteit aan bulten dan het himalayagebergte, maar dat je de volgende dag er als een bergtrol uitziet, is nog niet het ergste. Erger namelijk is het geluid dat onze vrolijke zesvoeters voortbrengen. Deze frequentie is zo hoog en zo irritant, dat je serieus liever een gehoorsbeschadiging wilt oplopen bij een willekeurig death-metalconcert. Het monotoom gezoem zorgt ervoor dat na een halve fles vodka je om 4 uur in een sluimerige slaap valt, met nachtmerries over langharige, brullende mannen, afgewisseld door regelmatig terugkomend gezoem. Het resultaat: de dag erna loop je niet alleen als een bergtrol rond, maar je hebt ook nog eens een stel wallen die als een soort sluier achter je aan slepen.
Maar wat valt hiertegen te doen? De oplossing is simpel: óf je sluit jezelf hermetisch af in een ruimtepak en luister je je hele leven naar death-metalconcerten, maar wat beter is is om je afval te scheiden en je schnitzel de ruimte geven die hij verdient. Zo dringen we het broeikaseffect terug en hopelijk komen we weer terecht in een nieuwe ijstijd. De mug sterft uit en de mammoet komt terug. Maar het volgende probleem passeerd dan de revue: Hoeveel ruimte heeft dat beest wel niet nodig in de pan?! Het is een rare wereld.

Controle

26 aug 2008, 16:43

Als student moet je jezelf toch zien te redden in deze grotemensenwereld. Dat lukt meestal aardig. De halfverrotte banaan die al weken onder je bed ligt kan je zelf nog met een gemakzuchtige boog in je ikea-prullenbak werpen. Contact maken met mensen is voor de meesten ook appeltje-ei, ook voor mij. Na een aantal drankjes heb je een avond alsof je de mensen die je gister pas hebt leren kennen, al in je embryonale stadium hebt ontmoet.
Voor mij is het enige moeilijke het reizen, en dat is het altijd al geweest. De automaten bij de NS hebben bijvoorbeeld een geweldig touchscreensysteem. Ik vind het elke keer als ik weer een treinkaartje koop weer verbluffend. Zo verbluffend dat ik gewoon vergeet dat je toch echt geen korting hebt of dat je toch echt geen hond meeneemt in de trein. Daarnaast wil ik niet onderdoen aan de ‘vingervlugge’ jeugdcultuur. Als er iemand achter me staat bij de automaten, wil je diegene ook laten zien dat je de digitale wereld onder controle hebt. Vliegensvlug klik je op je bestemming, raas je over de kortingen heen, prop je je pinpas in het gleufje en binnen tien seconden wapper jij trots met je kaartje naar het desbetreffende persoon achter je. Helaas heb je nu een kaartje gekocht zonder datum, in plaats mét datum, wat ik natuurlijk niet doorheb, omdat ik vind dat ik alles onder ‘controle’ heb.
Op het perron heb je bewezen dat jij de high-tech bink bent, maar in de trein begint het gedonder pas. De conducteur pakt je kaartje, werpt er een blik op, zucht en zegt met een ietwat argwanende stem: “tja, dit is niet goed, knul.” Schaapachtig kijk je naar deze man, met dat rare petje op en die strenge blik in zijn ogen. Je denkt bij jezelf: “Ik ben student, ik ben slim en ik maak nooit fouten.” Helaas bewijst het tegendeel zich. Je bent gecontroleerd op je eigen ‘controle’, en je bent op de vingers getikt voor je eigen gemakzuchtigheid. Maar gelukkig ziet de conducteur dat je geen kwaad in de zin hebt en ziet het voor één keer ‘trough the vingers’.
Binnenkort komt tot mijn grote opluchting het studenten-OV en hoef je je dus niet meer te bewijzen tegenover de digitale wereld. Je hebt gewoon een pasje waar je gratis mee kunt reizen, geen gedoe, geen gepronk en geen gemakzuchtigheid. Toch zie ik mij doordeweeks al in de trein zitten met een weekend-OV. Toch zie ik alweer de argwanende man met het rare petje zuchten, en dan denk ik bij mijzelf: “wat ben ik toch gemakzuchtig.”

Aanbieding:

24 mei 2008, 16:25

In de aanbieding op zwartemarkt plaats deze week:

Een tweedehands dildo.
Kleur: lichtrose.
Jaar van productie: 1998

- 1.0 litermotor
- ook nog dihybride
- in perfecte staat
- nog maar 100.000 kilometer 'gereden'
- met parkeersensoren
- erg zuinig
- heeft stadslichten

Enige nadelen

- niet voor meerdere personen
- geen centrale vergrendeling
- alarm kapot
- ijskrabber niet aanwezig
- niet verzekerd
- slechte veren, wanneer je over een bumper rijd
- schokdempers aan vervanging toe

Interesse? Bel of mail dan naar:

P. Netratie
Wipweg 69
6969 SM
Sexbierum

Examengala 2008 vervolg

7 mei 2008, 18:36

vervolg van vorige blog:
Na een aantal biertjes en één koffie voor meneer haadsma, was het feestje lekker los aan het raken. Wieke was inmiddels al weer buiten met een zwartharige jongen waarvan ze dacht dat het Peter was, maar uiteindelijk blijkt het Leanne, een ingehuurde travestiet te zijn. Roel vind de kleur van de rode loper niet mooi genoeg en vind dat er wat meer contrast aan toegevoegd moet worden, door er even heerlijk over heen te braken. Meneer Konijneberg is flink tipsy en stelt voor om met zijn twee meest voorbeeldige leerlingen Peter en Vincent op de foto te gaan. Met uitgestoken tong en duivelhoorntjes wordt de heer van de Konijneberg op de gevoelige plaat vastgelegd. Vincent probeert intussen zelf de champangefles van zich los te maken, wat na veel vaseline lukt. Iedereen op de dansvloer gaat flink los; zelfs Sander is weer een beetje bijgekomen, maar nog snapt hij niet wat hij op zo'n sjiek feestje doet. Het einde van de avond is aangebroken. Roel ligt tussen de kippen in het dierenparkje. Vincent zit met twee voeten vast in twee champagneflessen. Peter heeft de motor van dr van de Konijneberg gejat en wieke heeft nog steeds geen benul van Leanne. Oftewel het was weer een geslaagde avond!

Het gala van 2008

21 apr 2008, 20:44

Het is 8 uur in de avond. Een enorme witte, glanzende hummer h2 limousine komt voorrijden bij de rode loper van het gala bij de Hertenkamp. Enkele nieuwsgierige herten en een kalkoen uit het naburige kinderboerderijtje kijken met uitpuilende ogen naar de pracht en praal van de mensen die zich door een butler uit de auto worden geholpen. Sander Stensen wordt eruit gesleurd, op een brancard gelegd, en op een barkruk in de hertenkamp gestationeerd. Omdat Ton er niet is heeft Sander zijn functie als zatlap over moeten nemen, dat gaat hem goed af, vinden de omstanders. Vincent moet eerst nog naar de EHBO omdat zijn pols in een Champagnefles is blijven steken. Als iedereen zich langzamerhand naar binnen wurmt (en tussendoor een foto maakt van Sander), komt meneer van de Konijneberg op zijn inktzwarte metalharly aanrijden. Hij doet zijn pilotenzonnebril even omhoog en kijkt even schalks naar mevrouw Besselink, die net lopent van het station aankomt.
Inmiddels is binnen het feest al losgebarsten, Vincent zit alweer bij de EHBO omdat hij weer met zijn hand in een fles vastzit. Wieke is blijven haken achter een slinker en nu heeft ze haar hak in de zachte babybilletjes van Peter geboord. Arme jongen.... Binnenkort vervolg