Op zoek naar…

15 mei 2010, 14:41

Door: Vincent Hazelhoff

Televisie is al ruim 80 jaar het medium dat de wereld veranderd heeft. Het zond in 1969 de indrukwekkende landing op de maan uit en de overwinning van het Nederlands elftal in 1988. Het zendt ook, tot ieders plezier, van 1 tot 5 in de nacht vrouwen uit die naakt zijn en die je kan bellen voor gesprekken. Je zou het haast een wonder in een doosje kunnen noemen, zo’n televisie. Maar de voordelen van deze technologische vooruitgang brachten ook het duveltje in het doosje met zich mee.
De commercialisering van de televisie is een van de redenen. De hele commerciële televisie mag zichzelf een klopje op de schouder geven voor de hoeveelheid slechte programma’s die zij op deze aardbol hebben gezet. Een Rotterdams baggerschip zou zelfs er nog in zijn vastgelopen.
Deze vuile tackel met gestrekt been op John de Mol en zijn kroos heeft natuurlijk haar argumenten nodig. Laten we een aantal voorbeelden noemen. Zo bevat RTL typische programma’s voor de lamme donderdag, vrijdag of zaterdagavond. De titels voorspellen weinig goeds. Zo heb je ‘da’s lachen!’ en ‘stom, stommer, stomst’, waarin de redactie van RTL wat YouTube filmpjes achter heeft geplakt van mensen die met brommers tegen muren rijden of kleine kindjes die schommels tegen hun hoofd aan krijgen. Even wat ‘boing’, ‘deng’ en ‘knots’-geluidjes toevoegen aan deze hersenfracturen en het blijkt allemaal opeens grappig te zijn.
We zijn nog niet klaar. RTL biedt nog meer entertainment. Ditmaal in de ‘reality’-sector, een woord dat blijkbaar zo duur is dat sommige mensen alleen al voor de naam naar het programma kijken. Van deze programma’s is ‘De Pfaffs’ het ergste. Nog steeds weet niemand wie die Pfaffs zijn, wel dat ze rijk en Vlaams zijn en daardoor klaarblijkelijk belangrijk genoeg om 24/7 een camera om zich heen te hebben om elke poep en scheet van hun kostbare leven voorgoed op film vast te leggen. Wat het meest tegenvalt is dat het gezin niet eens miserabel genoeg is. De in de scheiding liggende, opgepompte ‘fakefighter’ Hulk Hogan of de wandelende drugszombie Ozzy Ozbourne, dat is ‘reality’! Zo lang ‘reality’ ‘reality’ is, is het niet leuk.
Net zo erg is de publieke omroep die zo inspiratieloos is dat ze nauwelijks hun Nederland 1,2 en 3 met programma’s kunnen vullen. De incompetentie van de presentatoren laten je vol schaamte het blik afwenden van het scherm maar tegelijkertijd je in je broek plassen van het lachen. Dit komt met name door de BN’ers (Bekende Nederlanders red.). Neem nou onze volkszanger Frans Bauer, de gewone man uit het woonwagenkamp die zich tot het narcistische gezicht van de goedkope energie schopte. Ook presenteert hij het programma ‘bananasplit’, waarin het giechelende “Fransie” tijdens het presenteren bijna ejaculeert van opwinding.
Maar van beide programma’s zijn de talentenjachten wel het allerergste. Het begon allemaal met Idols in 2002. Ze zochten leuke zangers, dan wel zangeressen. Het klonk allemaal erg onschuldig, maar toen de populariteit van Idols vooral onder krolse 14-jarige pubermeisjes een enorme boost kreeg, werd er rap besloten tot een vervolg hierop. Al gauw ontkiemden er de meest rare talentenshows zoals ‘X-factor’ (zingen), ‘Op zoek naar Joseph’ (musical), ‘Holland’s got talent’ (je kan blijkbaar iets), ‘de beste uitvinding van Nederland’ (uitvindingen) en last but worst: ‘De nieuwe Uri Geller’ (oplichters). Hierdoor lijken deze programma’s een soort nieuw uitzendbureau te worden.
Quasi-experts vormen samen een jury om te beslissen of je wel goed bent in wat je doet. Jammer genoeg bestaat die jury vooral uit mensen die er niets van begrijpen. Neem bijvoorbeeld Gorden of René Froger. Ze hebben meer verstand van het spectrum van het rectum dan de muziekterm Ad Libitum en wat Patty Brard bij ‘De nieuwe Uri Geller’ doet is nog steeds een vraag die zelfs voor de hedendaagse filosofen onopgelost blijft.
De Nederlandse bevolking vond het uiteindelijk genoeg. Ze lieten van zich horen tijdens de verkiezing voor de afgevaardigde van het Eurosongfestival in 2010. Het nummer was geschreven door Vader Abraham, gezongen door verschillende kansloze types en gepresenteerd door Yolanthe Cabau van Kasbergen. In de jury zat onder andere George Baker. Frans Bauer hield de kandidaten, de spanning en zichzelf in bedwang. Maar de jury kon niet kiezen tussen Sieneke en Loekz, en tot overmaat van ramp koos het publiek de kandidaat Vinzzent. Vervolgens moest Vader Abraham onder druk van Yolanthe beslissen. Daar stond ie dan. Het was de mooiste dag uit mijn leven.

Koetsen en rekenmachines: De Amish en de moderne wereld

26 apr 2010, 13:43

Door Vincent Hazelhoff

Het concept klonk erg slap toen Stick Figure Productions in de Verenigde Staten besloot een reality-programma genaamd Amish in the city te maken waarin ze 5 strenggelovige Amish in een huis stopten met 6 verwende twintigers uit Los Angeles. Het bleek echter geheel anders uit te pakken. Wat volgde was een interessante confrontatie tussen deze twee geheel verschillende ‘gemeenschappen’. Maar het toevallige bijeffect van de serie was dat men zich ging afvragen welke van deze twee gemeenschappen eigenlijk het gekste was. Is vooruitgang echt wel zoveel beter?
Maar wie zijn de Amish? Een korte historische verantwoording is hierbij vereist. De oorsprong van de Amish ligt bij de Zwitserse anabaptisten in de tijd van de Reformatie. Maar in 1693 scheidde ene Jakob Ammann zich van de anabaptisten af. Zijn volgelingen worden vanaf dat moment logischerwijs Amisch genoemd.
De Amish-gemeenschap wordt vaak bespot vanwege haar ultraconservatieve houding tegenover technologie en vooruitgang. De contradicties die hierbij optreden bevestigen in eerste instantie alleen maar de absurditeit van de gemeenschap. Zo mogen Amish geen telefoon of mobiele telefoon in huis hebben, maar is het gebruik van een telefooncel wel gewoon toegestaan. Daarnaast zijn het gebruik van een elektronische rekenmachines en batterijen wel toegestaan, terwijl computers en elektriciteitskabels uit den boze zijn. Ook genieten de Amish geen universitaire opleiding.
De historicus Donald Kraybill geeft hier een verklaring voor in het boek The riddle of Amish culture. Volgens Kraybill weigeren de Amish alleen de technologie die een schade lijkt te vormen voor de samenleving. Daarnaast maken ze een onderscheid tussen een dergelijk product gebruiken of het product daadwerkelijk te bezitten. Zo mogen de Amish wel een auto gebruiken, maar niet in bezit hebben. Deze selectie wordt gebruikt om er voor te zorgen dat de gemeenschap gesloten blijft.
De Amish zijn dan ook een typisch voorbeeld van een gesloten gemeenschap. Ze maken onder andere hun eigen kleren (mannen in donker tenue met een grote hoed, vrouwen in een onopzichtige jurk en bonnet), en zijn agrarisch gezien geheel zelfvoorzienend. Hoewel de gemeenschap weinig in aanraking met de buitenwereld komt, zijn ze onder geen voorwaarde geïsoleerd. Contact met buitenwereld vindt regelmatig plaats. Dit bijvoorbeeld om de veearts om advies te vragen of te informeren naar de weersvoorspellingen.
Er is echter een moment waarop de jongeren onder de gemeenschap de buitenwereld in mogen trekken om te beslissen of ze definitief bij de gemeenschap willen blijven of liever in de moderne wereld verder willen. Dit wordt Rumspringa genoemd. De verboden die normaliter op ‘gevaarlijke’ technologie liggen worden op dat moment voor een tijd opgeheven. De adolescenten hoeven geen traditionele kleding te dragen en mogen tijdelijk alcohol nuttigen. Er wordt zelfs wel beweerd dat seks voor het huwelijk ook toegestaan is.
En daarbij komen we weer bij Amish in the city. De 5 Amish die de Rumspringa ondervonden in de metropool Los Angeles zouden er toch enigszins een cultuurshock aan over hebben gehouden. In een korte tijd leerden ze zwemmen, zagen ze voor het eerst het strand, leerden ze sushi eten en ondergingen, zoals bij elk realityprogramma, een metamorfose. Waarschijnlijk zo verbluft van de mogelijkheden van de wereldstad besloten 4 van de 5 Amish uit de gemeenschap te stappen.
Naast het feit dat de Amish-gemeenschap soms hypocriet uit de hoek komt en ondanks onze objectieve benadering toch enigszins vreemd op ons overkomt, is het een enorm interessant culturele groepering waarbij we ook veel over onszelf kunnen leren. Het doet ons dan ook afvragen in hoeverre de wereld van de onze beter is dan die van hun. Waarom hebben we eigenlijk televisie nodig? Om Frans Bauer te zien schitteren in Bananasplit? Is internet wel zo nodig als je ziet dat het internet het meest voor porno wordt gebruikt? Waarom moeten wij sushi, roti of nasi eten als je ook genoeg hebt aan je lokale product? Hierbij bevestigen een miljoen argumenten het gelijk van beide kanten, maar bestaat er geen één waarheid. Niet iedereen hoeft vooruit te denken, als je maar durft terug te kijken.

Tips:
- Donald B. Kraybill, The riddle of Amish culture (Baltimore 2001)
- De Engelstalige wikipediasites over Amish, Amish and the city en Rumspringa
- http://www.newline.com/amishinthecity/

Lentedepressies; voorwoord Ubdate3

26 apr 2010, 13:41

Door Vincent Hazelhoff

Nee, nee en nog eens nee. We gaan het niet over narcisjes hebben die hun kopjes boven de grond steken. Noch gaan wij spreken over lammetjes die al mekkerend en springend de jonge blaadjes van een paardenbloem verorberen. En ook sex is iets wat in een voorwoord niet thuishoort. Al die bronstige, krolse, loopse, geile, wulpse of drachtige beesten die zichzelf nauwelijks in toom kunnen houden is een clichématige manier om een nieuw seizoen in te luiden.
De lente is namelijk helemaal niet zoet, fris en fruitig. De lente is juist een boosdoener, een wolf in schaapskleren zelfs. De lente zorgt namelijk voor een hormonale omwenteling in het lichaam bij zowel de mannen als de vrouwen. De mannen worden hierdoor richting de terrassen gelokt en de vrouwen naar de kledingwinkels waarbij aan beide kanten buitenproportioneel geconsumeerd wordt.
En dat is ten eerste voelbaar in de portemonnee. De studiefinanciering blijkt al vaak binnen een week op te gaan aan witbiertjes, roseetjes, rokjes of bikini’s. Daarnaast lijdt ieder cijferlijst ook onder deze seizoenswisseling. Dit omdat er geen enkele student zo gek is om zich in de donkere krochten van de bibliotheek op te sluiten. Gelukkig heeft onze vereniging GHD Ubbo Emmius een goed idee bedacht om deze problemen enigszins in te perken. Ze stuurt haar leden naar het met regen overgoten Schotland.
De Ubdate voelde ook de jeukende lentekriebels en trok naar Amsterdam om daar de bijzondere tentoonstelling van Paul Gauguin te bezichtigen. Ook Groningen werd niet overgeslagen, want de redactie onderzocht de joodse erfenis in de Folkingerstraat met hulp van Stefan van der Poel. Daarnaast mag een achtergrondartikel over Schotland niet ontbreken. Standaardartikelen als een opiniestuk, een puzzel en grappige geschiedenis zijn eveneens weer aanwezig. Een zonnige, in tulpen gehulde dag gewenst!

Horrorscoop

14 apr 2010, 02:27

Het wekelijks terugkerende planetaire geneuzel

Door: Vincent Hazelhoff

Vincent Hazelhoff is afgestudeerd astroloog in Groningen en gespecialiseerd op het gebied afpersing en bedrog. De perfecte formule voor een horoscoop. Ook deze week wordt je toekomst weer voor je neus geserveerd. Door kersverse voorspellingen aan de hand van planeten en anders kosmisch gruis situeert Vincent Hazelhoff voor u de wondere werelden van de toekomst. Voor u een vraag is voor Vincent een weet! Als je dat maar weet!

Steenbok (22 december tot 20 januari):stupidme:

Liefde:
Nou, nou, nou, nou, nou Steenbok toch! Waarom toch met twee mannen naar bed? Dat zorgt toch alleen maar voor soa’s? Vooral als je op stap bent in Groningen en er komen mensen naar je toe met een injectienaald, weet je zeker dat je AIDS gaat krijgen. De planeten zeggen het dus het zal wel waar zijn. Het is onvermijdelijk. Zorg dat je je testament in orde hebt voordat je een pijnlijke dood sterft.
Financieel:
Je gaat dood voordat je stufi of loon binnenkomt dus dat wordt de rest van de week spruiten eten.

Waterman (21 januari tot 19 februari):sailing:

Liefde:
Ook deze week zal je niet je ware ontmoeten, eerlijk gezegd zal je die ook nooit ontmoeten, dus doe de moeite ook maar niet. Je leven is aardig miserabel als het om liefde gaat. Mensen moeten eigenlijk gewoon heel erg medelijden met je hebben. Zorg dat je dat voor elkaar hebt want anders is het leven niet echt meer het leven waard.
Financieel:
Je moet echt gaan sparen voor een totale facelift middels plastische chirurgie. Dat wordt dus de hele week spruiten eten.

Vissen (20 februari tot 20 maart):fishing:

Liefde:
Je hebt het nog steeds in je: vrouwen windt jij om je vinger. Ook als je deze week weer in Thailand een dozijn minderjarige meisjes oppikt. Mensenhandel is echt je ding en het is echt werk dat bij je past. Middels mishandeling en chantage bindt je jouw vrouwen aan je. Je omgeving is erg jaloers en zal graag in je schoenen willen staan.
Financieel:
Geen spruiten voor jou! De afpersing en onderdrukking van minderjarige meisjes in de prostitutie leveren een aardig centje op deze week. Mars raadt je aan om veel te drinken en drugs te gebruiken.

Ram (21 maart tot 20 april) :hammer:

Liefde:
Net als elke andere week zit je de hele tijd achter de computer om je schijncontacten te onderhouden. LOLWTFOMFG voor jou, maar ondertussen is de enige liefde die je ooit hebt gekend de monitor en je rechter hand. Deze week ga je ook weer porno downloaden, veel porno. En je moet je niet indenken dat GeilSletje14 ook echt een geil sletje van 14 is, en al helemaal niet dat jij de enige in haar leven bent. Oja en om de pret nog meer te drukken, die actrices van ‘Buttcrushers II’ faken ook alleen maar.
Financieel:
Je bent platzak, ga werken. Anders worden het ook spruiten voor jou.

Stier (21 april tot 20 mei):devil:

Liefde:
Omdat Neptunes en de derde maan van Jupiter in een hoek van 22.3 graden ten opzichte van de aarde staan en omdat ook deze week de maan om de aarde draait kan alleen geconcludeerd worden dat je een prachtige week tegemoet gaat! Je komt nog wel voor enkele complicaties te zitten. Tijdens je date is het wc papier op. Zorg dus dat je lekker met een krantje op de wc gaat zitten want dat kan nog eens handig uitpakken!
Financieel:
Ook financieel gaat het voor de wind. Je gaat je stufi opmaken aan boodschappen.

Tweelingen (21 mei tot 21 juni) :clap: :clap: :cheer: :cheer:

Liefde:
Wat ben jij toch een saaie muts tweelingen! In plaats van dat je deze week op stap gaat blijf jij zoals gewoonlijk thuis. Niemand geeft om je dus je krijgt deze week ook geen bezoek. Je gaat deze week 24 boeken uitlezen en daar een uitgebreide analyse over schrijven, gewoon omdat het kan en er sneue mensen op deze wereld nodig zijn.
Financieel:
Chapeau! Je hebt je financiële zaken goed in orde. Mede omdat je zo dwangneurotisch bent dat je op de cent uitkomt. Zorg dat je niet vergeet jezelf een klopje op de schouder te geven.

Kreeft (22 juni tot 22 juli):spider:

Liefde: Jij, lieve kreeft, jij bent de zomer zelve. De tijd waarin de bijtjes weer als miniatuurbrommertjes langs je oor suizen en waar het gemaaide gras je neushaartjes laat stuiptrekken van genot. Jij straalt sex uit. Jij bent sex. Alles om jou draait om sex. Het hele heelal draait om jouw bronstige boezem. Inderdaad lieve kreeft, je bent het oogappeltje van de planeet Venus en zal deze week extra verwend worden.
Financieel:
Die ongewenste zwangerschappen gaan je in een hoop problemen wikkelen. Je gaat lenen en veel geld uitgeven aan luiers. Ook ga je deze week naar de markt omdat de paprika’s in de aanbieding zijn.

Leeuw (23 juli tot 22 augustus):cat:

Liefde:
Als leeuw sta je natuurlijk niet te brullen om liefde. Het is wel een feit dat je veel manen hebt, en niet alleen in de astrologie, haha! Ik zou ook niet direct de leeuwenhuid aantrekken want een dode leeuw kan door iedere haas aan zijn baard getrokken worden. Er zijn namelijk weinig mensen die zich in het hol van de leeuw wagen, *gniffel*. Ja, je kan diegene nog altijd voor de leeuwen gooien, maar Mars raad je aan om toch vooral meer humor te hebben dan de auteur van deze horoscoop.
Financieel:
Je hebt voldoende geld, maar het leeuwendeel kan je het best op de spaarrekening zetten. *proest*

Maagd (23 augustus tot 22 september):marry:

Liefde:
Je naam zegt het toch al? Moet ik nog meer vertellen? Dacht je nou echt dat… Nee toch? Iets in mij zegt dat je door je leven heen maagd blijft, je kan immers je geboortedatum niet veranderen.
Financieel: Je vindt een euro op straat maar dat blijkt uiteindelijk toch een vastgeplakt stuk kauwgum te zijn.

Weegschaal (23 september tot 23 oktober) :johnny:

Liefde:
Jij houd van dieren. Heel erg. Te veel eigenlijk. Je stemt ook op de partij voor de dieren omdat je wilt dat dieren ook mogen stemmen. Volgens jou zou elke chihuahua in zo’n belachelijk geruit pakje moeten lopen. En niet te vergeten: apen zijn vanzelfsprekend hetzelfde als mensen, want ze kunnen ook dingen zien. Uit het stukje hierboven kan alleen geconcludeerd worden dat je vooral de harige kant op moet gaan met je keuze. De sterrenbeelden leeuw, steenbok, ram en stier zijn uitstekende kandidaten voor jou.
Financieel:
Ultra-linkse mensen delen toch alles? De Sovjet-Unie is een goed voorbeeld van het falen van een collectief economisch systeem, dat wou de demissionaire planeet Pluto je nog meegeven.

Schorpioen (24 oktober tot 22 november):devilbabe:

Liefde:
Jij bent echt een speciaal soort schaaldier. Vandaar dat kreeft jouw ideale partner is. Man of vrouw, je gaat trouwen met Bert, je krijgt twee kinderen en koopt een twee onder een kap met een fancy carport. Daar komt je Renault Espace uit 1998 in te staan.
Financieel:
Oei, vergeet niet je pensioen op te bouwen, want als je eenmaal wil stoppen moet je ook gewoon geld hebben. Je gaat morgen tanken bij de Shell omdat je daar dubbel zoveel Freebees kan krijgen voor het tostiapparaat dat je zo graag wilt hebben.

Boogschutter (23 november tot 21 december):cowboy:

Liefde:
Ongelooflijk, het is echt waar! Er is iemand in je directe omgeving die jou wel ziet zitten. Dat betekent actie, actie, actie! Kijk nu maar eens om je heen. Zie je iemand? Oké. Sta nu op en loop er heen. Ga op je knieën en vraag diegene uit. Het is je laatste kans.
Financieel:
Je moet weer lenen deze maand want je koopt veels te dure kleding. Daarnaast vallen je regelmatige bezoeken aan de Cristine le Duc ook niet positief uit op de begroting.

Deze horoscoop valt niet persoonlijk op te vatten, onrechtmatig kopiëren van deze teksten of het vervalst te citeren kan op straffe staan van dood door steniging. Dit is wettelijk vastgesteld door leden van de Ubdate-commissie en zij staan daar unaniem achter.

Voorwoord Ubdate 2

17 mrt 2010, 11:32

Gevangen in Nederland
De afgelopen maanden heeft Nederland in isolatie geleefd. Vanaf begin december werd Nederland geteisterd door extreem winterweer, ironisch genoeg net ten tijde van de klimaatconferentie. Er viel 30 centimeter sneeuw en het vroor soms wel 15 graden, waardoor de Elfstedentochtkriebel weer bij elk schaatsliefhebbend Nederland opdook. Nederland raakte echter in diepe crisis want bejaarden raakten ingesneeuwd, treinen reden niet meer bij 2 graden vorst en ook de buschauffeurs gaven er de brui aan. En juist in het land dat meer uit zee bestaat dan uit land raakte het strooizout op, resulterende in een anarchistische omgeving waar gezag nog slechts een begrip was. Om maar te ontstappen aan de kou en sneeuw stortte heel politiek Den Haag zich op Irak en net toen die kwestie voorbij was vond er een aardbeving plaats in het zonovergoten Haïti. De Nederlandse bevolking, dat al een paar maanden in isolatie voor de buis had gezeten, kwam in actie. Alle BN’ers werden opgetrommeld en zelfs Geert Wilders hielp een handje mee, waarschijnlijk om er voor te zorgen dat al die negers in Haïti zouden blijven.
Ook de Groningse geschiedenisstudent was de afgelopen maanden in zichzelf gekeerd, want iedereen was aan de bak voor de tentamens. Het sociale leven van de gemiddelde geschiedenisstudent bereikte een dieptepunt en voor sommigen was het zelfs een hele ervaring om weer met iemand in gesprek te zijn. Beste vrienden raakten van elkaar vervreemd, relaties ondergingen een donkere fase en boeken werden relieken die je elke avond naast je in bed had liggen. Gelukkig is deze fase nu ook voorbij en trekt iedereen weer langzamerhand uit zijn of haar schulp.
De Ubdate leert u weer sociaal te zijn. Zo werden de Ubdate redactieleden opgesloten in een isolatiecel in de gevangenis de Blokhuispoort om te kijken hoe het is om echt gevangen te zijn, leggen we je uit dat porno eigenlijk heel normaal is en kunt u weer lekker genieten van de jaarlijks terugkomende rebus. Daarnaast zijn er ook de gewoonlijke rubrieken als een interview, grappige geschiedenis en een opiniestuk. Veel leesplezier!

Vincent Hazelhoff

Paniek!

31 dec 2009, 16:22

Als het jaar op zijn einde loopt heeft iedereen de bijzondere behoefte om terug te blikken op het afgelopen jaar. Publieke omroepen en commerciële zenders zenden inspiratieloze programma’s uit als de nationale nieuwsquiz, het nationaal dictee en andere programma’s met nationaal ervoor zodat het wegebbende eenheidsgevoel van ons landje nog eens extra benadrukt wordt. Geschiedenisstudenten kijken eigenlijk hun hele leven terug op het gebeurde dus zoals iedereen dat elk jaar doet wil ik dit jaar ook zo vriendelijk zijn om ook een keer een jaaroverzicht voor jullie te maken.
En ook dit jaar zijn we weer heerlijk voor de gek gehouden door het apocalyptische gedrag van de regering en de media. Bij alleen het woord Mexicaanse griep scheten we al 7 kleuren en wanneer een directe kennis de symptomen van de griep begon te vertonen plaatste je jezelf al snel in quarantaine. Maar als we eerlijk zijn was de Mexicaanse griep een dikke vette hoax . Nou ja, hoax, er zijn natuurlijk wel 28 mensen om het leven gekomen door deze vreselijke ziekte. Dat ze er ook andere ziekten als AIDS, tyfus en een driedubbele dwarslaesie bij hadden is natuurlijk een bijzaak. Gelukkig zijn we wel gevaccineerd met dank van particuliere farmaceutische bedrijven die nu als lachende derde hun geld aan het tellen zijn.
We hebben ook op de kleintjes moeten letten dit jaar, want de kredietcrisis sloeg ons om de oren. De kerst was karig, want in de dagen voor kerst gaven we maar 765 miljoen euro uit, wat 3 procent meer was dan in 2008. Er zijn natuurlijk wat rijke mensen iets minder rijk geworden, wat een enorme terugslag is voor ons ijdele landje. Hopelijk wordt er volgend jaar in Afrika een glazen huis geopend dat geld ophaalt voor ons landje dat zich in een verschrikkelijke malaise bevindt.
De klimaattop in Denemarken was misschien wel de grootste grap van het hele jaar. De hele quasi-bezorgde wereldtop vloog aan op de Deense hoofdstad. De hoeveelheid kerosine die hierbij al verbruikt werd was zo groot dat er ijsschotsen losraakten van de Zuidpool en daarmee bijna Australië tot zinken brachten. De bolide waarmee milieu- en vredesgoeroe Obama voor de deur gebracht werd had energielabel Z en sloeg spontaan gaten in de ozonlaag en de Duitse premier Merkel stond te pronken met haar nieuwe jas van ijsberenbont. De conclusie die je uit de toespraak van Obama kon halen was: “We doen net alsof we hard werken zodat jullie net kunnen doen alsof jullie ons voorbeeld volgen”. Grappig waren vooral de Afrikaanse landen die meer geld vroegen voor een beter klimaatbeleid. In Afrika zijn helemaal geen ijsberen, laat staan ijs of auto’s. En het ironische aan dit alles is dat het niet veel later 30 cm sneeuwt in Groningen en het 10 graden vriest in Nederland.
We hebben weer een panisch jaar achter de rug. We zijn bang gemaakt, we zijn bang geworden en we hebben ons er doorheen geslagen. Maar ik kan jullie garanderen: volgend jaar wordt alles weer beter. Volgend jaar zijn we kerngezond, hebben we weer genoeg geld voor een auto met energielabel F en kunnen we gelukkig weer hopen op een groene kerst. En vergeet niet: angst is een slechte raadgever.

Katharina van Kleef: Devoot of hielenlikker?

2 dec 2009, 00:55

Een bezoek aan het Valkhofmuseum Nijmegen
Door Puck van den Hoogen en Vincent Hazelhoff

Een groot, modern, groen en vierhoekig gebouw aan de rand van Nijmegen. Dat is het Valkhof museum. Een museum met een collectie die voor een deel vast staat en een deel tijdelijk is. Er zijn vaak tentoonstellingen met vele verschillende onderwerpen. Tot 3 januari 2010 is de tentoonstelling over het leven van Katharina van Kleef te zien. Ubdate ging op pad.

Het museum

Als je het museum binnenstapt valt je meteen de ruimte op. De hal, waar je ook je kaartje moet halen, is wit en modern. Vanuit de hal kan je eerst naar beneden lopen om daar gratis je jas en je tas af te geven bij de bewaakte garderobe, maar je kan er ook voor kiezen om voor twee euro een kluisje te huren. Op dezelfde verdieping als de hal bevindt zich het café, waar je voor een redelijke prijs wat kan drinken of eten. Het verrassende was dat je op bepaalde vrijdagavonden in de maanden november en december middeleeuws kon eten in het museum. Dit kan op de zogenoemde museumavonden, het museum is dan geopend tot 21.00 uur en de bezoekers kunnen dan genieten van een middeleeuws diner, muziek, lezingen en natuurlijk de tentoonstelling. Dit is wel een leuk extraatje dat het museum biedt rondom de tentoonstelling over deze hertogin.

Maar wie was Katharina van Kleef? Katharina wordt op 25 mei 1417 geboren als de dochter van Adolf IV van Kleef-Mark en Maria van Bourgondië. Ze werd al op haar 6e leeftijd beloofd aan de hertog van Gelre, Arnold van Egmond, en op haar 13e trouwde ze dan ook daadwerkelijk met hem. Katharina van Kleef, Arnold van Egmond en hun zoon: Adolf van Egmond speelden de hoofdrol in de tweede Gelderse successieoorlog, waarin Katharina de kant van haar zoon kiest en haar man laat gevangennemen. Het hertogdom Gelre is steeds vaker onderhevig aan druk van grote buitenlandse vorstendommen als Bourgondië, dat dan ook graag gebruikt maakt van de situatie. Vanaf 1473 is Gelre in handen van de Bourgondiërs onder Karel de Stoute.
Katharina wordt vaak afgeschilderd als een rijk en eigenzinnig figuur. Dit aan de hand van het feit dat ze een 60-koppige hofhouding had en graag zich verplaatste in een gouden koets. Aan de andere kant kan Katharina bestempeld worden als een devotioneel type. Het getijdenboek waar ze haar ‘meester’ opdracht voor gaf te schrijven is hier een duidelijk voorbeeld van.
Het getijdenboek is een gebedsboek dat door degenen die het konden veroorloven (hoge adelen) vervaardigt is. In opdracht van deze hoge adel werden kunstenaars vanuit de verste omstreken gehaald om miniaturen en kanttekeningen te schilderen. Hoe rijker versiert, hoe machtiger je was.
Naast dat het getijdenboek een boek was waarin de Christelijke normen en waarden werden bijgebracht wordt het door historici ook gezien als het halen van een wit voetje bij de kerk.
Vanuit het getijdenboek van Katharina van Kleef wordt het leven in de late middeleeuwen in beeld gebracht. Dit probeert het Valkhof via deze tentoonstelling goed in beeld te krijgen.

De tentoonstelling

Als je vanuit de hal een grote brede trap omhoog neemt kom je bij de glazen deuren uit die je leiden naar de tentoonstelling over Katherina van Kleef. In deze gang achter de glazen deuren kan je ook een audiotour huren. Deze kost 3.50 euro en is verkrijgbaar in drie talen, Nederlands, Engels en Duits. In eerste instantie hebben wij hier niet voor gekozen, Maar toen we eenmaal begonnen waren aan de tentoonstelling merkten we dat het wel erg handig en leuker zou zijn, vandaar dat we er 1 huurden om beide “tours” te vergelijken. De tentoonstelling is opgebouwd uit verschillende zalen die met elkaar verbonden zijn met een soort gangetjes. De muren zijn in een donkere kleur geschilderd en er is weinig licht in de zalen, alleen de objecten zijn belicht. Doordat je vanuit de ene zaal niet kan zien wat er in de volgende zaal staat word je erg nieuwsgierig en wil je graag verder gaan kijken. En door het weinige licht dat er is, wordt er een soort spanning opgewekt. Maar aan het einde van de tentoonstelling wekte de rust en het feit dat het zo donker was alleen maar slaap op. De tentoonstelling bevatte veel kunstwerken, getijdenboeken en kostuums uit die tijd. Ook waren er computeranimaties te zien op grote plasmaschermen. Deze animaties waren van minder goede kwaliteit en nam de geloofwaardigheid van de tentoonstelling een beetje weg. De uitleg bij de objecten was erg minimaal en daarom was het inderdaad handig om een audiotour aan te schaffen, wilde je echt iets over Katherina van Kleef en de kunst uit die tijd te weten te komen. Bij sommige schilderijen die aan de muur hingen, hing een vergrootglas bij. Hierdoor kon je goed de details van het kunstwerk zien. Voor kinderen is de tentoonstelling minder geschikt omdat de kunstwerken erg hoog hangen en omdat de tafels met daarop de getijdenboeken erg hoog zijn.

Al met al was het een mooie tentoonstelling. Het was mooi opgebouwd en er was een rustige, fijne sfeer. De kunstwerken zagen er (nog) mooi uit en je kon zien dat het bijzondere voorwerpen waren. Maar er miste wel het één en ander, zo miste er iets interactiefs en de informatie was erg minimaal, waardoor je erg weinig over het kunstwerk te weten kwam. Daarnaast was de tentoonstelling op een gegeven moment langdradig aan het worden. Ook is het in het museum best kil. Devoot is de Ubdate niet van de tentoonstelling geworden maar de tentoonstelling is – vooral als je van de late middeleeuwen houdt – zeker de moeite waard!

Overige informatie

Museum het Valkhof, Kelfkensbos 59, Nijmegen.
Prijs: tijdens deze tentoonstelling 11 euro, als student 5.50 euro. Buiten tentoonstelling om 7 euro, als student 3.50 euro
De tentoonstelling loopt tot 3 januari 2010
Internetaders: www.museumhetvalkhof.nl


Frisse neus: voorwoord Ubdate 09/10 nr1

2 dec 2009, 00:51

Ik vind de overgang der seizoenen een bewonderenswaardig proces van gevoelens en gedachtes die mij elk jaar weer fascineren. De zomer ligt achter ons. Een warm deken van bladeren en kastanjes bedekken ons vlakke landje. U heeft gelijk, het weer is minder mooi, minder warm en het wordt alsmaar donkerder. Dat mag echter de pret niet drukken. Wat dacht u bijvoorbeeld bij de prikkelende neus die u ophaalt bij een frisse morgen waar de eerste zonnestralen een kleurenspectrum werpen op de kruinen van de bomen? Wat dacht u van een heerlijke mok warme chocolademelk met slagroom na een intensief dagje schaatsen in Kardinge? En wat dacht u van de Ubdate, die in de gedweeë overgang tussen bladerendeken en vrieskou op uw deurmat verschijnt?
Voor u ligt de eerste Ubdate van het jaar 2009-2010. Ons program biedt ruime variatie. Zo voelt Connie Braam aan de rotte tand van de cocaïnehandel in Nederland tijdens de Eerste Wereldoorlog, is Ubdate op bezoek in het Valkhofmuseum tijdens een expositie over Catharina van Kleef en onderzoekt de Ubdate de geschiedenis van de Vera. Daarnaast vindt u vaste rubrieken als opinie, grappige geschiedenis en natuurlijk een puzzel.
De bladeren zullen uiteindelijk vallen, het wordt kouder, killer en donkerder. Maar gelukkig heeft u de Ubdate bij de hand die u een warm hart toesteekt en u door de donkere dagen heen sleept!

Vincent Hazelhoff

U heeft interesse? U neemt contact op!

Vrouwencafé Towanda

11 nov 2009, 18:38

De Paterswoldseweg, de straat waar ik aan woon is – naast dat het lang is – van alle markten thuis. Zo is de Paterswoldseweg de trotse bezitter van een heuse Russische specialiteiten-winkel. In deze winkel pronken de CCCP en USSR T-shirts, lachen de vodka’s in de stellages je toe en vind je makkelijk alle ingrediënten voor een oerrussische stroganoff. U begrijpt het al, deze winkel verkoopt voor geen meter.
Daarnaast biedt de Paterswoldseweg voldoende eetgelegenheden. Zo heeft de straat zoals elke straat in elke stad een heuse Chinees genaamd: Ou Hai, wat naar mijn mening klinkt naar iemand die net in zijn zak geschopt is. Het duurt dan ook anderhalf uur voordat je bestelling klaar is, maar dan heb je ook direct voor de hele week eten.
Dan is er nog snackbar en tevens café “ons moeke”, een enigszins Brabantse naam voor een knus snackbarretje waar “ons moeke” ’s avonds de frikadellen en ’s nachts vers getapte biertjes vrolijk over de toonbank laat rollen.
Tot voor kort was de naaste concurrent van café “ons moeke”, café “barbiertje”. Een naam dat mij erg aanspraak omdat het een combinatie bevatte van de woorden “bar” en “biertje”, de twee meest voorkomende begrippen in de vocabulaire van de gemiddelde student. Het was een standaard kroeg met een eikenhouten interieur waar de stamgasten tot laat in de avond een kaartje legden of lekker een potje voetbal keken
Sinds kort is café “barbiertje” omgetoverd tot “vrouwencafé Towanda”. Het eikenhouten interieur is vervangen door strakke leren stoelen en stevige roestvrijstalen tafels, geheel naar de mode bekleed. Er zijn geen tv’s met voetbal meer, geen darts en geen kaarten. Nu biedt café Towanda het volgende: gebabbel, gepraat en geroddel. Iets waar wij als mannen natuurlijk erg naar uitkijken als we naar de kroeg gaan.
Laten we eerst naar de naam Towanda kijken. Na mijn inziens lijkt de naam meer op een prostituee waarvan de houdbaarheidsdatum al een tijdje verlopen is. Een goede overeenkomst omdat je bij beiden uren kan doorzakken en bij beiden wil je er liever niet gezien worden.
Dat het interieur en de naam mij niet aanstaan is natuurlijk een kwestie van smaak. Van de naam ‘het feest’ of ‘dolle dries’ wordt ik ook niet warm of koud van. Het is het bordje op de voordeur van de kroeg die ‘t ‘m doet. Hierop staat het volgende vermeld: ‘mannen mogen alleen naar binnen onder begeleiding van een vrouw!’
Lieve vrouwen, zijn wij soms losgeslagen TBS’ers? Zijn wij ongecastreerde pitbullterriërs? Zijn wij verstandelijk gehandicapten? NEEN! Is dit emancipatie? NEEN! Dit is de reinste vorm van discriminatie!
Emancipatie is goed, de vrouw moet meer loskomen van het aanrecht. De vrouw is baas in eigen buik en mag in de top van de samenleving meewerken. Sommige vrouwen gaan echter te ver. Zo ook de eigenaar van café Towanda, en voor hun heb ik een boodschap: Als u dan zo geëmancipeerd bent, betaal dan eens al onze drankjes, ga eens tegen ons slijmen tot we er moe van worden, neem ons dan eens mee naar huis voor een goede beurt. Dat zal ons mannen in ieder geval goed bevallen!
Het leven gaat voort aan de Paterswoldseweg, de Russische winkel blijft slecht runnen, Ou Hai blijft langzaam en Ons Moeke blijft knus. Café Towanda stroomt langzamerhand weer wat vol, maar alleen met mannen. De kaarten komen weer op tafel en voetbal weer op de tv. Het interieur is echter wel veranderd, maar ach, inrichten? Daar zijn vrouwen toch beter in!

Vincent Hazelhoff, november 2009

In Godsnaam

14 sep 2009, 13:24

Ik ben best wel zielig. Ik heb astma, waardoor ik op weg naar de faculteit wel twee keer aan mijn Ventolin moet lurken om op een slakkengangetje door de Groningse straten te komen. Ook heb ik last van allergie. Ik ben allergisch voor steenvruchten, noten, gras, hooi, stro huisstofmijt en beesten met haar, vooral paarden. Ik ruik paarden al op enkele kilometers afstand, waardoor mijn neushaartjes recht overeind gaan staan en ik binnen een mum van tijd verander in een wandelende snottermachine. Zoals ik zei; ik ben best zielig.
Omdat ik zo zielig ben, moest ik naar het Astmacentrum Davos, een plek in de Zwitserse Alpen dat op een hoogte van 1500 meter ligt. Daar is immers “de lucht zo schoon”. Daar was geen huisstofmijt, daar waren nauwelijks pollen, en ja, met de paarden viel het ook nog wel mee. Maar wie ik daar in mijn groepje aantrof, overtrof mijn zieligheid met een factor die zelfs die van de Vegan Streaker overschreed.
R. was 16 jaar. Ze kwam uit Katwijk aan Zee en ze was gereformeerd. Nou ik kan je garanderen: toen de Heere haar schiep, had hij óf geen bril op, óf hij was dronken. Hoe kan je IN GODSNAAM zo’n persoon op de aarde zetten, dat is toch een pure duivelsstreek?
Laten we beginnen met haar uiterlijk. Haar hoofd bestond uit een groot scala van puisten en ze had gezichtsbeharing waar een Talibanstrijder nog u tegen zou zeggen. Naast het feit dat ze alleen maar rokken tot haar enkels mocht dragen was haar kledingstijl best in mode in het jaar 1292. Gecombineerd met enkele kniekousen en u heeft een goed beeld van het personage waar ik vijf maanden mee moest optrekken.
Ook haar familie was lichtelijk gezegd frappant. Het was geen familie meer, het waren coaches tezamen met een geheel voetbalelftal bestaande uit broers en zussen met een verschil van twintig jaar in leeftijd, allen van hetzelfde uiterlijk als dat van R. Ik zal er niet raar van opkijken als deze familie over 20 jaar te bezichtigen is in Artis.
Nu zult u zeggen dat zulks soort mensen juist hierdoor een goed karakter hebben, maar schijnt bedriegt. Mijn andere groepsgenoten probeerden hun conditie flink op te krikken door middel van het brede programma dat het astmacentrum te bieden had. We gingen wandelen in de bergen, hardlopen, fietsen, skièn, klimmen, boksen en zwemmen. R. deed echter met niets mee. Waarom? Haar rok zat in de weg. En bij het zwemmen was een badpak veels te bloot. Daar was ik het dan wel weer mee eens.
Elke week kreeg R. een nieuwe cd met kerkmuziek van haar ouders. Dit draaide ze zondag van 10 tot 2. Sindsdien haat ik orgelmuziek. Elke keer als ik als geschiedenisgeiler in een dom of authentiek kerkje kom en er speelt orgelmuziek, dan denk ik aan die vijf maanden met R.
Schelden kon natuurlijk niet in huize R. In plaats van het opluchtende godverdomme! of godsgloeiendekankertyfus! had R. haar eigen scheldwoorden. Zo gebruikte R. de woorden: sodemaggebrammetjes, grammebraggies, brammegrammetjes en meer woorden met veel bram of gram, afgerond tot een schattig verkleinwoordje.
Mijn avontuur met R. nam tegen het einde van mijn opname een nogal dramatische wending. R. bleek de 10 geboden niet uit haar hoofd te weten en ze stal 150 Frank van een groepsgenoot van mij, waardoor ze door de directie van het astmacentrum regelrecht op de trein richting Katwijk werd gezet.
Wat er daarna met R. is gebeurd weet ik niet. Waarschijnlijk is ze met haar hele familie uit de kerk gezet en zijn ze nu te bezichtigen in Artis. Ik ben plotsklaps van mijn zelfmedelijden afgestapt. Ik ben helemaal niet zielig. Maar ik hou nog steeds niet van paarden.

Vincent Hazelhoff 25 augustus 2009

Dit verhaal is echt gebeurd, alhoewel er een overdreven tintje aan gegeven is. Het is immers een column